Pendrive jako ram – Największy Poradnik W Sieci !

Chcesz za darmo zyskać dodatkową pamieć ram?Szukasz możliwości zwiększenia pamięci calkowicie za darmo? Masz problem z włączeniem najnowszej gry komputerowej? Może po po prostu chcesz sprawdzić czy to naprawdę działa?

Na powyższe pytania oraz wiele, wiele innych mam zamiar odpowiedzieć w tym obszernym poradniku dotyczącym alternatywnego sposób na zwiększenie wirtualnej pamięci ram po przez wykorzystanie pendrive oraz innych urządzeń pamięci masowej.

Korzyści z posiadania większej ilości pamięci ram

Najpierw wyjaśnijmy co dodatkowa pamięć ram jest w stanie dla Ciebie zrobić.Przytoczę proste porównianie, które w łatwy sposób pozwoli wyjaśnić jak działa pamieć RAM.Wyobraźmy sobie na chwilę, nasze biurko na którym pracujemy, czytamy książki itp. Im większe jest biurko, tym więcej urządzeń, dokumentów, narzędzi jesteśmy w stanie pomieścić i w razie potrzeby z nich skorzystać. Dokładnie tak samo działa nasza pamięć. Im jest większa, tym więcej potrafi aplikacji uruchomić. Oczywiście szybkość otwierania danych programów, jest już zależna od taktowania pamięci oraz procesora jaki posiadamy w danym komputerze.

Wszystkie możliwe zalety, ktore odczujesz po uzyskaniu dodatkowej pamięci są opisane poniżej.

  • Największą zaletą ulepszenia lub pozyskania dodatkowej pamięci ram jest poprawa z eng. multi-tasking’u (Wielozadaniowość ) szczególnie dla użytkowników używających programów typu Photoshop, Outlook, Dreamwaver.
  • Kolejną korzyścią jest zwiększenie szybkości, wydajności działania naszego systemu.
  • Zmniejszenie czasu ładowania danych aplikacji.
  • Przyśpieszenie uruchomienia systemu jak i jego zamykania.
  • Możliwość jednoczesnego płynnego działania większej niż do tej pory ilości aplikacji.

Specyficzne wymagania zewnetrznej pamięci

Wymagania dyskow przenosnych odnosnie technologii ReadyBoost – Windows 7 / Vista:

  • Minimum 230 MB wolnego miejsca na urządzeniu.
  • Magistrala USB 2.0
  • Wydajność 2,5 MB/s dla odczytu losowych 4 kB danych.
  • Wydajność 1,75 MB/s dla zapisu losowych 512 kB danych.

Lista kompatybilności urządzeń dla ReadyBoost – http://www.grantgibson.co.uk/misc/readyboost

Wymagania dyskow przenosnych odnosnie technologii eBoostr – Windows XP / 2000 :

  • Rekomendowana Magistrala USB 2.0
  • Zalecanie miejsce na dysku – m.in 64 MB wolnego miejsca na urządzeniu.
  • System operacyjny Windows XP / 2000
  • Systemy operacyjne 32 bit – XP/VISTA/WINDOWS 7 – Istotna informacja dla użytkowników, chcących zwiększyć pamięć ram posiadając, któryś z wyżej wymienionych systemów. Niestety jest to z pewnością zła wiadomość dla 32 bit’owców. Systemy operacyjne 32 bit nie obsługują pamięci powyżej 4GB. Shame on You!Istnieje oczywiście możliwość dla lubiących się bawić w przeróżne z ang. upgrade’y (ulepszenia) systemowe, lecz w tym wypadku polecam ten sprawdzony sposób: https://windowssecrets.com/top-story/access-more-memory-even-on-a-32-bit-system/

Dodatkowa pamięc ram – Windows 7 / Vista – Technologia ReadyBoost
http://commons.wikimedia.org/wiki/File:MemoryRam.jpg

Uszanujmy programistów, którzy pomyśleli o nas – użytkownikach, próbojących zainstalować nowy system operacyjny na maszynach z epoki lodowcowej dysponującej przestrzenią pamięci o powalającym rozmiarze 1 GB. Brawo! Microsoft FTW !

ReadyBoost został stworzony na myśl o takich kryzysowych sytuacjach i wychodzi z inicjatywą powalającą na kolana. Przedstawiam poradnik – krok po kroku opisujący czynności przez które musi przebrnąć, każdy użytkownik, który chce skorzystać z darmowej okazji powiększenia zasobów własnego systemu – w tym przypadku Windows 7 / Vista.

readyboost

Do przeprowadzenia tych operacji – zaloguj się jako administrator systemu.

Warto zmienić nazwę dysku przenośnego na np. „Pamięć VRAM”

W momencie, gdy przypadkowo usuniemy lub wyjmiemy urządzenie wykorzystujące funkcje ReadyBoost, możemy narazić się na utratę danych, które aktualnie były przechowywanie na dysku zewnętrznym.

Pierwszy sposób – manualne określenie wartości pamięci do wykorzystania

    1. Podłącz pendrive do komputera stacjonarnego lub laptopa i zaczekaj aż zostanie wykryty.
    2. Formatuj przenośnik do systemu plików NTFS lub FAT32
    3. Kliknij prawym przyciskiem na Mój Komputer i otwórz właściwości
    4. Przejdź do zakładki Zaawansowane
    5. Wybierz w sekcji Wydajności – > Ustawienia
    6. Ponownie wybierz Zaawansowane na wyskakującym okienku
    7. Użyj opcji Zmień w kategorii Pamięć wirtualna
    8. Wybierz z listy określoną pamięć (pendrive)
    9. Ustaw wartości i zatwierdź zmiany
    10. Uruchom komputer ponownie bez odłączania pendrive’a

Drugi sposób – Wybór opcji ReadyBoost z autoodtwarzania

    1. Najpierw naciskając prawym myszy formatuj pendrive do systemu plików NTFS lub FAT32
    2. Następnie odłącz pendrive i podłącz ponownie w celu uruchomienia autostart’u.
    3. W oknie wyboru autostart’u – wybierz opcję ReadyBoost
    4. Zaznacz opcję – Używaj tego urządzenia.
    5. Przesuwając suwak, określ, ile pamięci urządzenia Flash ma zostać przeznaczone dla technologii ReadyBoost. Rekomendowana ilość to 1GB lub powyżej w zależności od pojemności dysku zewnętrznego.

Po ponownym uruchomieniu ustawiona opcja jest dostępna. Różnica będzie najbardziej widoczna w dwóch przypadkach:

– kiedy komputer posiada mało własnej pamięci ram, co nie wystarcza nawet na płynne funkcjonowanie podstawowych programów

– kiedy uruchomione aplikacje zużywają tak dużą ilość pamięci, że następuje znaczne spowolnienie komputera

Z kolei różnicy z przyczyn oczywistych nie odczują osoby, które nie wykorzystują maksymalnej dostępnej pamięci. Z tego względu jest to rozwiązanie dobre dla: miłośników gier o wysokich wymaganiach, użytkowników zaawansowanych aplikacji i tych pracujących na wielu programach jednocześnie.Zmiany dokonane na pendrivie są odwracalne, więc w każdej chwili można go z powrotem przeformatować i dalej wykorzystywać zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem. Ważną kwestią jest to, żeby nie odłączać pendrive w czasie, kiedy komputer jest uruchomiony, ponieważ może to spowodować utratę danych. Pendrive jako ram nie może zostać usunięty z wejścia USB podczas wykorzystywania jego podręcznej pamięci cache.

Dodatkowa pamięć ram – Windows XP/Windows 2000/Windows 2003 – Program eBoostr™

RAM slots

Użytkownicy Windows XP, Windows 2000 i Windows 2003 mogą skorzystać z prostego w obsłudze programu Eboostr. Co prawda jest to program płatny, ale jego wersja trialowa pozwala na 4 godziny ciągłego działania, co w zupełności wystarcza na potrzeby większości użytkowników. Eboostr wymaga podłączenia pendrive’a przez port USB 2.0, wersja 1.0 nie jest wspierana ze względu na małą prędkość.

Zalety korzystania z aplikacji – eBoostr

eBoostr™ jest alternatywnym rozwiązaniem do technologii, którą prezentuje system Vista – ReadyBoost oraz SuperFetch. Program przyśpiesza system oraz poprawia czas reakcji aplikacji wykorzystując pamięć flash. Zwiększa również wydajność pamięci podręcznej (Cache). Istnieje możliwość wykorzystania do czterech podpiętych pendrive jako ram tym samym czasie rzeczywistym. Imponujące.

Wersja eBoostr Pro posiada również możliwość konfiguracji użycia pozyskanej, dodatkowej pamięci. Głównie dla plików, które standardowo wymagają użycia dysku HDD. Dodatkowo kolejnym, ciekawym rozwiązaniem jest możliwość ustawienia priorytetu dla wybranych aplikacji lub specyficznych typów plików. (*mp3, *iso, itp)

Instalacja oraz konfiguracja programu eBoostr dla systemow Windows XP/2000/2003

Ściągamy plik instalacyjny z tego link’u – > eBoostr 4 Pro <- ( affilate program )

Następnie instalujemy software zgodnie z instrukcjami, które podaje nam instalator.

Wybieramy język, który nam odpowiada. Potwierdzamy i przechodzimy standardowo do klikania Next ->

Akceptujemy licencje

Wybieramy miejsce decelowe instalacji, potwierdzamy przyciskiem Next ->

Nie interesuje mnie utworzenie skrótu w pasku startowym, mam nadzieję, że Ciebie również. Zaznaczam odpowiednią opcję i finalizuję proces instalacji klikając Install.W tym momencie mój pendrive jako ram już praktycznie jest gotowy do pracy.Jak zawsze pojawia się okienko z zapytaniem o pozwolenie ponownego uruchomienia komputera. Nie jestem zwolennikiem narzucania mi takich działań. W momencie pisania tego poradnika, posiadam uruchomionych 10 aplikacji systemowych z których korzystam oraz 4 przeglądarki a w nich niezliczoną ilość zakładek. Jednak chcąc ominąć późniejsze problemy w poprawnym działaniu aplikacji, grzecznie stosuje się do zaleceń autorów i naciskam przycisk Finish z zaznaczoną opcją – Reebot now :(

    Na tym etapie spotykamy się z możliwością przetestowania programu przez następne dwie godziny. Po tym okresie czasu, wymagana jest rejestracja po przez e-mail.

 

Uważam, że jeśli udało Ci się dotrwać do tego momentu, instrukcje rejestracji po przez e-mail uważam za totalnie zbędne.Uruchamiamy aplikacje naciskając -> Continue.

Następnie w okienku, które się pojawi Yes.Podłączamy wszystkie pamięci flash lub karty pamięci do odpowiednich czytników, po chwili, gdy są już poprawnie odczytane przez system, klikamy Next – >

    Kreator wyszukuje w systemie wszystkie dostępne urządzenia.  Następnie przedstawia rekomendowana konfigurację przeprowadzoną automatycznie przez skrypty znajdujące się w programie eBoostr. W podanym niżej przypadku, podłączoną mam jedynie kartę dziwiękową -> Creative Usb Sound Blaster X-Fi Surround 5.1. Co ciekawe, w technologii ReadyBoost nie spełniała ona wymagań, aby można było z niej skorzystać. W tym wypadku, jest to jak najbardziej możliwePolecam w miarę możliwości, spróbować podpiąć telefon w trybie – masowa pamięć, również działa.
    Ostatnim krokiem jest potwierdzenie zbudowania dodatkowej pamięci podręcznej, która jest rekomendowana.

Dodatkowy RAM dla Linuxa

W jaki sposób zwiększyć RAM na Linuxie? Czy możemy wykorzystać do tego pendrive? Czym różni się taka operacja dla systemów typu Linux w stosunku do przeznaczonego dla Windows ReadyBoost?

Użytkownikom Linuxa rzadziej niż tym przyzwyczajonym do Windows potrzebne jest poprawienie wydajności RAM. Niekiedy jednak ilość jednocześnie uruchomionych aplikacji lub posiadanie starszego sprzętu skłania również ich do szukania rozwiązań, które powiększą pamięć operacyjną i pozwolą wydajniej wykorzystać komputer.

Istnieją dwie popularne metody zwiększania objętości RAM wykorzystywane powszechnie przez miłośników wolnego oprogramowania. Użytkownik Ubuntu czy Fedory może zdecydować się na jedno z nich lub nawet uruchomić oba na raz i zoptymalizować osiągi swojego RAM.

Pendrive jako RAM

Pendrive jako RAM

http://commons.wikimedia.org/wiki/File:RAM_SDRAM_256MB_133MHz_SIL3246.jpg

Wykorzystanie pamięci flash jako RAMu może okazać się dobrym rozwiązaniem na starszym sprzęcie lub w przypadku częstego zapisywania niewielkich porcji danych. Sytuacja taka zachodzi szczególnie wówczas gdy korzystamy na raz z wielu aplikacji.

Na Linuxie brakuje programu, który odpowiadałby przeznaczonemu dla Windows programowi ReadyBoost. Wciąż jednak możemy przyspieszyć działanie naszego systemu używając zbliżonych technik.

Mamy możliwość zmienić pendrive (w całości lub części) na partycję wymiany (czyli typu SWAP). Sposób ten jest analogiczny do wykorzystywanego przez narzędzia przeznaczone dla Windows. Możliwe jest utworzenie takiej partycji już w momencie instalacji systemu operacyjnego Linux.

By tego dokonać, należy wybrać opcję:

Ręczne tworzenie partycji” („Manual partition create”).

Zaproponowane zostanie stworzenie nowej partycji podstawowej. Ustawienie zmieniamy na:

Stwórz partycję logiczną” („Logical partition”).

Określamy jej wielkość, przy czym warto kierować się zasadą, że owa partycja powinna mieć objętość równą:

150% objętości samego RAMu.

Jeśli korzystamy z RAM 1 GB, zostawmy dla tej partycji 1,5 GB. Przy wyższych wartościach prawdopodobnie nie będziemy mieli możliwości optymalnego wykorzystania partycji.

Wybieramy pendrive, sformatowany w systemie FAT 32 jako miejsce docelowe dla partycji SWAP. W polu „Użyj jako” wybieramy opcję:

przestrzeń wymiany”. Linux będzie wykorzystywał automatycznie tę przestrzeń w sytuacji, w której pamięć RAM okaże się niewystarczająca. Tworzymy w ten sposób bufor bezpieczeństwa, który będzie wykorzystywany jedynie sytuacji faktycznego przeciążenia RAM. Dzięki temu nie ryzykujemy wprowadzenia nadmiernej ilości zapisów na pamięci typu flash co mogłoby przy dłuższym użytkowaniu spowodować jej częściowe uszkodzenie.

Jeśli nie postaraliśmy się o wykonanie tej operacji podczas instalacji i nie wiemy jak zrobić to później, możemy skorzystać z programów do tworzenia partycji pod systemem Linux. Do bardzo wygodnych i polecanych przez użytkowników Linuxa aplikacji tego typu należy GParted. Program został stworzony w systemie open source i jest dostępny bezpłatnie pod tym linkiem -> gparted. Jest przystosowany do popularnych Linuxów takich jak Ubuntu, Debian, Fedora, openSUSE i ich pochodnych.

Metoda kompresji RAM

Bardzo ciekawym rozwiązaniem może być również skompresowanie zawartości pamięci RAM przy pomocy ZIPa. Moduł umożliwiający taką operację został umieszczony w jądrze Linuxa (Linux kernel, aktualne serie to 2.6 i 3.0) i jest dostępny w każdej jego wersji.

Jego samodzielne użycie polecane jest jedynie zaawansowanym użytkownikom Linuxa. Ci, którzy dopiero zaczynają przygodę z wolnym oprogramowaniem powinni raczej skorzystać z pomocniczego skryptu określanego jako zram-config.

W przypadku popularnego systemu Ubuntu jego uruchomienie wymaga jedynie komendy:

sudo aptitude install zram-config

Zmiana powinna nastąpić natychmiastowo, bez dodatkowych interwencji użytkownika. Na wszelki wypadek można sprawdzić czy system operacyjny wykorzystuje skompresowany RAM. Służy do tego polecenie:

cat /proc/swaps

Jeśli wszystko działa prawidłowo zobaczymy tabelkę podobną do poniższej

FilenameTypeSizeUsedPriority
/dev/dm-1partition310476449708-1
/dev/zram0partition77432005
/dev/zram1partition77432005

 

Może ona wyglądać różnie w przypadku różnych wersji Linux, ale zawsze powinien pojawić się w niej wpis:

/dev/zramX

Oznacza to, że kompresja RAM działa.

Co faktycznie dzieje się w tym czasie?

Dane zapisywane przez pamięć operacyjną są natychmiastowo kompresowane i rozpakowywane „w locie” gdy zajdzie taka potrzeba. Przy większym obciążeniu metoda ta przynosi znaczne przyspieszenie pracy mimo iż uruchomiony jest dodatkowy skrypt odpowiedzialny za kompresję i dekompresję. Pamięć odzyskana dzięki kompresji danych z nawiązką wyrównuje tę, którą tracimy na samą operację.

Twórcy systemów unixopododnych wykorzystują tę opcję między innymi do przygotowywania systemów operacyjnych, które mogą być uruchomione z nośników o bardzo niewielkiej objętości (nie tylko pendrive, ale także płyty CD). Doskonałym przykładem są tu Knoppix i Puppy Linux.

Obie metody

Użytkownik Linuxa, który chciałby „wycisnąć siódme poty” ze swojego komputera może skorzystać z obu opcji powiększenia pamięci RAM. Zarówno kompresja wewnętrzna jak i wykorzystanie partycji wymiany umieszczonej na pendrive nie są jednak powszechnie używane. Systemy operacyjne typu Linux mają mniejsze wymagania sprzętowe niż Windows czy MAC OS X, rzadziej również służą do czynności pochłaniających najwięcej RAMu takich jak gry komputerowe.

Osoby prywatne niekiedy korzystają z jednej z przedstawionych metod by tymczasowo poprawić działanie np. starego komputera, na którym potrzebują wykonać inną operację. Najlepszym sposobem powiększenia pamięci RAM jest oczywiście wymiana kości RAM na mocniejszą. Kiedy jednak nie mamy takiej możliwości, a za to dysponujemy portem USB 2.0 i niewykorzystywanym pendrivem w kilka minut możemy wykonać operację która odciąży przepracowany RAM naszego komputera.

Podsumowanie –  Funkcja pendrive jako ram

podsumowanie-pendrive-jako-ram

http://gparted.sourceforge.net/

Jak przedstawia powyższy poradnik korzyści płynące z funkcji wykorzystania pendrive jako ram jest bardzo wiele. Można śmiało stwierdzić, że jest to wspaniała alternatywa dla ludzi pracujących na starszych komputerach bez wbudowanej dodatkowej pamięci. Prywatnie serwisując czyjś zabytkowy sprzęt, również możemy sobie pomóc instalując w łatwy i szybki sposób program eBoostr.

Z  przyczyn oczywistych nie odczują osoby, które nie wykorzystują maksymalnej dostępnej pamięci. Z tego względu jest to rozwiązanie dobre dla: miłośników gier o wysokich wymaganiach, użytkowników zaawansowanych aplikacji i tych pracujących na wielu programach jednocześnie. Grafików komputerowych, programistów, osób zakładających wirtualne serwery internetowe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

CommentLuv badge